baratrion

Ece sevgim çok tartışılıyor. Herkes beni istediğim kişiyi sevmeye yetkim var zannediyor. Ancak durum böyle değil.

Evet, Ece konusunda tamamen “yandaş medya”yım, tarafgirim. Hakikaten de bir sevgiden bahsediyoruz. Başka bir şeyle özetlenemez. Abartıyormuşum. Sevgimi de neden abartmayayım ki? Her şeye, herkese sevgi dolu bir insan değilim, nadir oluyor. İşin şakası bir yana; ama muhterem bir okuruyum, bazen clichéler kurtarıcımız: “bende yeri ayrı” diyebilirim sadece. Hayhuyun arasında yanlış laf etmiş, politik hata yapmış, hepimiz gibi sırf insan oluşundan mütevellit defoları varmış, yok üslûbu çok romantikmiş, yok bir roman yazmış; karakterizasyonu eksikmiş de bilmem neymiş… Bunları az-çok eli kalem tutan herkes için söylüyoruz, söyleriz; şimdi arayıp ecetem’e gönderdiğim sürü sepet tenkit mektubunu bulurum, konu o da değil bence. Sevgi. Sevdiğimiz insanları da kolay kolay yedirmeyiz, çünkü bugün yanlış bir laf eder, bizi utandırır filan ama içindeki özü biliriz, özü güzeldir, severiz.